Headroom και μέγιστο headroom στην παραγωγή ήχου

Τι είναι το headroom / headroom;

Το Headroom στην παραγωγή ήχου είναι το εύρος επιπέδου μεταξύ της μεγαλύτερης κορυφής (εκτροπής) ενός επιπέδου και του ορίου αποκοπής. Στην ψηφιακή περιοχή μιλάμε για τιμές έως 0 db(fs) και στην αναλογική περιοχή τιμών έως 25 db (u). Σημαντικοί όροι που παίζουν ρόλο στο headroom ή στο max headroom περιλαμβάνουν το noise pile και το SNR (αναλογία σήματος προς θόρυβο). Τόσο στην ανάμειξη όσο και Το headroom είναι ένας σημαντικός παράγοντας στο mastering.

Χώρος κεφαλής εγγραφής

Κάθε μέσο εγγραφής ή κάθε αναλογική συσκευή, είτε είναι μικρόφωνο είτε μετατροπέας στη διεπαφή, έχει επίπεδο θορύβου. Αυτό το επίπεδο είναι επίσης γνωστό ως «αναλογικός θόρυβος». Εάν ένα σήμα εγγράφεται πολύ αθόρυβα, η διαφορά μεταξύ του θορύβου περιβάλλοντος και του σήματος που έχει εγγραφεί είναι μάλλον μικρή. Αυτή η διαφορά ονομάζεται SNR (αναλογία σήματος προς θόρυβο). Μίξη, ακριβώς στο επακόλουθη συμπίεση οδηγούν σε προβλήματα, καθώς ο θόρυβος του περιβάλλοντος συμπιέζεται και ο θόρυβος μπορεί να ακουστεί ως αποτέλεσμα της επακόλουθης αύξησης του επιπέδου.

Συμβουλή ηχογράφησης:

Ρυθμίστε το σήμα μεταξύ -6 και -3 db(fs) εάν είναι δυνατόν. Έτσι έχετε ακόμα αρκετό δυναμικό εύρος για ελαφρώς πιο δυνατά περάσματα. Σε κλασική μουσική ή σε πολύ δυναμικά κομμάτια, συνιστούμε να ισοπεδώνετε το ηχητικό σήμα μεταξύ -12 και -6 db(fs).

Χώρος κεφαλής ανάμειξης

Το περιθώριο κέρδους στην μίξη και την παραγωγή μουσικής είναι σημαντικό επειδή θέλετε να ηχογραφήσετε το τραγούδι σας όσο το δυνατόν πιο κοντά στο Φέρτε το mastering σε ένταση η οποία, αφενός, αντιστοιχεί στις τρέχουσες παραγωγές, αλλά αφετέρου, χάνει όσο το δυνατόν λιγότερη από τη δική της δυναμική. Εδώ, είναι λογικό να ορίσετε ένα headroom (χώρο) 3-6 db(fs) και ανάλογα να προσαρμόσετε τα επίπεδα των μεμονωμένων κομματιών στο mix έτσι ώστε να επιτευχθεί αυτό το μέγιστο headroom. Με αυτόν τον τρόπο, θα έχετε λιγότερα προβλήματα αργότερα στη διαδικασία mastering με τα όργανα να εμφανίζονται ξαφνικά πολύ περισσότερο από ό,τι αρχικά είχατε σχεδιάσει στο mix. Ωστόσο, αυτό δεν μπορεί να αποφευχθεί εντελώς, καθώς στη διαδικασία mastering, το Περιοριστής λαμβάνει χώρα ισχυρή συμπίεση. Αυτό μπορεί να αποφευχθεί μόνο με επαρκή συμπίεση των μεμονωμένων κομματιών στη μίξη, έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια συγκεκριμένη ένταση με τον επιθυμητό χώρο κεφαλής. Ωστόσο, δεν υπάρχουν σταθερές οδηγίες για αυτό. Είναι στο χέρι του μηχανικού να το αποφασίσει αυτό.

Mastering headroom

Ο επαρκής χώρος για το κεφάλι είναι επιθυμητός και λογικός, ειδικά όταν πρόκειται για ένα ευαίσθητο θέμα όπως το mastering. Οι επεξεργαστές και οι συσκευές που επεξεργάζονται δυναμικά συχνά πρέπει να χρησιμοποιούνται στη διαδικασία mastering. Για παράδειγμα, για την επίτευξη συμπίεσης σήματος ή για την ενίσχυση μεμονωμένων ζωνών συχνοτήτων για αντιστάθμιση της υποέμφασης.

Η συμβουλή μας:

Για mastering, είναι καλύτερο να αφήσετε χώρο κεφαλής μεταξύ 3 και 5 db(fs). Αυτό δίνει στον mastering engineer αρκετό περιθώριο για να αξιοποιήσει το καλύτερο από το τραγούδι σας.

3db headroom ή 6db headroom – ποιο είναι καλύτερο;

Πρώτα απ 'όλα, πρέπει να κατανοήσουμε τα ακόλουθα. Για κάθε 6 dB που ένα τραγούδι έχει μικρότερο κέρδος, χάνουμε 1 bit δυναμικής. Αυτό μπορεί να είναι λιγότερο σημαντικό στις ποπ παραγωγές, αλλά είναι ένα ουσιαστικό χαρακτηριστικό σε παραγωγές που είναι εγγενώς πολύ δυναμικές, όπως στην κλασική μουσική. Ακόμα κι αν εξάγουμε ένα τραγούδι με 24 bit, έχουμε ένα δυναμικό εύρος 144 db στο οποίο μπορούμε να αφήσουμε ατμό. Έτσι, αν αναμίξουμε ένα τραγούδι με σχετικά υψηλή δυναμική και το αναπηδήσουμε με χώρο κεφαλής 18 db (fs), όχι μόνο χάνουμε 3 bit (άρα έχουμε ουσιαστικά μόνο 24 bit αντί για 21), αλλά και μειώνουμε σημαντικά το σήμα σε -αναλογία θορύβου μια επακόλουθη συμπίεση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ανεπιθύμητα αποτελέσματα.

Συμπέρασμα: Συνιστούμε 6 db headroom για δυναμικές παραγωγές. Για λιγότερο δυναμικές παραγωγές 3 db headroom.

Τι σχέση έχει ένα αρχείο 24 bit ή ένα αρχείο 32 bit (float) με το headroom;

Όπως ήδη περιγράφηκε παραπάνω, έχουμε ένα δυναμικό εύρος 24 db με 144 bit. Με ένα αρχείο 32 bit (float) όμως έχουμε απεριόριστη δυναμική. Λοιπόν, όχι επ' αόριστον. Περισσότερο σαν 1680db. Το οποίο μπορεί να χαρακτηριστεί σχεδόν απεριόριστο. Με ένα αρχείο 32 bit, το headroom δεν παίζει πλέον ρόλο, αφού αφενός δεν έχουμε πλέον ψηφιακό απόκομμα και αφετέρου δεν μπορούν πλέον να προκύψουν σφάλματα στρογγυλοποίησης.

Η συμβουλή μας:

Εάν είναι δυνατόν, εξάγετε πάντα σε 32 bit (float). Να ρυθμίζετε πάντα την εσωτερική ανάλυση Mixbus στα 32 bit (float) – εάν αυτό είναι δυνατό.