Equalizer
Korektor (w skrócie EQ) to narzędzie w inżynierii dźwięku służące do selektywnego wzmacniania lub tłumienia określonych zakresów częstotliwości sygnału audio.
Mixing
Podczas Mastering kształtuje brzmienie instrumentów, głosów i całych miksów – zarówno jako fizycznego urządzenia sprzętowego, jak i jako wtyczki w DAW.
Co to jest korektor sprzętowy?

Różnica między korektorem sprzętowym i programowym
Najczęściej zadawane pytania dotyczące korektora
Jak dokładnie działa korektor?
Korektor dzieli widmo częstotliwości na poszczególne pasma i wzmacnia je lub osłabia. Zakres wybiera się poprzez częstotliwość, wartość wzmocnienia, intensywność w decybelach, a współczynnik Q określa, jak szeroki lub wąski jest efekt. Pozwala to na precyzyjne kształtowanie dźwięku bez konieczności ponownego nagrywania całego sygnału.
Jakie są rodzaje korektorów?
Najpopularniejsze typy korektorów to korektor parametryczny (z płynną regulacją częstotliwości, wzmocnienia i Q – najbardziej elastyczny), korektor graficzny (stałe pasma z regulacją) oraz filtry półkowe, które wzmacniają lub wyciszają wszystko powyżej lub poniżej częstotliwości odcięcia. Ponadto istnieją filtry górnoprzepustowe i dolnoprzepustowe, które odcinają zakresy poniżej lub powyżej częstotliwości odcięcia, a także filtr wycinający (notch), który selektywnie usuwa wąskie częstotliwości. W miksowaniu i Mastering korektor parametryczny jest najważniejszym narzędziem.
Jak prawidłowo wyregulować korektor?
Zastosuj podejście subtraktywne: najpierw usuń niechciane częstotliwości, zamiast pochopnie je wzmacniać – zazwyczaj brzmi to bardziej naturalnie. Pracuj tylko z kilkoma pasmami, ponieważ zbyt wiele regulacji szybko prowadzi do nadmiernej korekcji. Sprawdzoną sztuczką jest przepuszczenie przez sygnał wąskiego pasma z wysokim wzmocnieniem, aby znaleźć problematyczne częstotliwości, a następnie selektywnie je stłumić.
W jakich zakresach częstotliwości działa korektor?
Ogólnie rzecz biorąc, spektrum częstotliwości dzieli się na bas (ok. 20–250 Hz), średnicę (250 Hz–4 kHz) i sopran (4–20 kHz). Bas stanowi podstawę, środek pasma zapewnia obecność i zrozumiałość, a sopran zapewnia lekkość i dźwięczność. To, który zakres odpowiada za to, co się dzieje, zależy od instrumentu – na przykład w przypadku wokalu obecność mieści się w zakresie 3–5 kHz.
EQ przed czy za kompresorem?
Zależy to od celu. Korektor przed kompresorem wpływa na to, na co reaguje kompresor – przydatny na przykład do obcięcia zbyt dużej ilości basu przed kompresją. Korektor po kompresorze kształtuje już skompresowane brzmienie i często jest bardziej przewidywalnym wyborem. W praktyce oba są łączone: subtraktywny przed, kształtujący ton po.
Jakie są najczęstsze błędy przy ustawianiu korektora dźwięku?
Klasyczne błędy: nadmierne podbijanie zamiast selektywnego cięcia, jednoczesne dostosowywanie zbyt wielu pasm oraz wprowadzanie korekt w trybie solo, a nie w kontekście całego miksu. Edycja „na oko” na ekranie zamiast „na słuch” również jest myląca. Mniej, ale bardziej przemyślane, korekty zazwyczaj brzmią bardziej naturalnie – zwracamy na to szczególną uwagę podczas finalnego Mastering.